BALANCE nie powstało dlatego, że miałem gotową odpowiedź.
Nie obudziłem się któregoś dnia z wielkim planem stworzenia miejsca, które będzie miało określoną filozofię, idealnie zdefiniowaną misję i odpowiedź na wszystkie pytania.
Było znacznie prościej.
Poczułem, że potrzebuję takiego miejsca. Również dla siebie.
Przestrzeni, w której będę dobrze się czuł. W której będę mógł pracować z ludźmi tak, jak naprawdę chcę — z ciałem, emocjami, energią, rozmową, ciszą. Bez konieczności zamykania każdego spotkania w jednej metodzie i wkładania człowieka w gotowy schemat.
Chciałem stworzyć miejsce, do którego sam chciałbym przyjść.
I chyba właśnie od tego wszystko się zaczęło.
Nie chciałem tworzyć kolejnego gabinetu
Gabinet kojarzy się z konkretnym schematem.
Przychodzisz z problemem. Ktoś go rozpoznaje. Proponuje rozwiązanie. Wychodzisz.
Tymczasem człowiek rzadko jest aż tak prosty.
Czasem wiemy dokładnie, czego potrzebujemy.
A czasem wiemy tylko, że dłużej nie chcemy czuć się tak, jak czujemy się teraz.
Jesteśmy zmęczeni.
Przeciążeni.
Mamy za dużo myśli.
Ciało zaczyna mówić „dość”.
Coś uwiera nas emocjonalnie, choć trudno nawet nazwać co.
Albo z pozoru wszystko jest dobrze — praca, codzienność, obowiązki, ludzie wokół — a mimo to gdzieś pod powierzchnią pojawia się poczucie, że potrzebujemy się zatrzymać.
I właśnie dlatego od początku nie chciałem, żeby BALANCE było miejscem, do którego trzeba przychodzić z gotowym problemem do rozwiązania.
Nie musisz wiedzieć, po co dokładnie przychodzisz.
Czasem wystarczy wiedzieć, że potrzebujesz chwili dla siebie.
Możesz nie mieć wszystkiego poukładanego
Na co dzień bardzo często funkcjonujemy w rolach.
W pracy trzeba być profesjonalnym.
W domu odpowiedzialnym.
Dla innych wspierającym.
Trzeba podejmować decyzje, odpowiadać na wiadomości, rozwiązywać problemy, pamiętać, organizować, planować i jakoś trzymać wszystko razem.
A kiedy ktoś pyta:
„Co u Ciebie?”
automatycznie odpowiadamy:
„W porządku.”
Nawet jeśli nie do końca tak jest.
Bo przecież trzeba sobie radzić.
Tylko ile można?
Jedną z najważniejszych rzeczy, jakie chciałem stworzyć w BALANCE, była przestrzeń, w której nie trzeba sobie radzić na pokaz.
Nie trzeba tutaj być „ogarniętym”.
Nie trzeba mieć dobrego humoru.
Nie trzeba wiedzieć, co dalej.
Nie trzeba przychodzić z pięknie nazwanym celem sesji.
Nie trzeba nawet umieć opowiedzieć o tym, co się dzieje.
Możesz przyjść ze swoim chaosem.
Ze zmęczeniem.
Z pytaniami.
Z emocjami.
Albo po prostu z potrzebą, żeby na godzinę świat trochę się od Ciebie odczepił.
I to wystarczy.
Bez gotowej diagnozy na Ciebie
Jest jeszcze jedna rzecz, która od początku była dla mnie bardzo ważna.
Nie chcę mówić ludziom, kim powinni być.
Nie chcę tworzyć kolejnych definicji „dobrego życia”, „świadomego człowieka” czy „właściwej drogi”.
Mamy ich już wystarczająco dużo.
Świat bardzo chętnie podpowiada nam, jacy powinniśmy być.
Bardziej produktywni.
Spokojniejsi.
Silniejsi.
Pewniejsi siebie.
Bardziej świadomi.
Lepiej zorganizowani.
Bardziej pozytywni.
Jakbyśmy przez całe życie mieli nieustannie poprawiać kolejną wersję samych siebie.
A ja coraz mocniej wierzę, że czasem potrzebujemy czegoś zupełnie odwrotnego.
Miejsca, w którym nikt nie będzie próbował zrobić z nas kogoś innego.
Bez oceniania.
Bez konkluzji na Twój temat.
Bez narzucania odpowiedzi.
Bez mówienia Ci, że „powinieneś”.
Można natomiast zadawać pytania.
Można wspólnie szukać.
Można sprawdzać, co mówi ciało.
Można zauważyć emocje.
Można przyjrzeć się energii.
A przede wszystkim można zostawić przestrzeń na to, żeby odpowiedź pojawiła się w Tobie, a nie została Ci podana z zewnątrz.
Każde spotkanie może wyglądać inaczej
Nie wierzę w jeden sposób dobry dla każdego.
Dlatego spotkania w BALANCE nie zawsze wyglądają tak samo.
Czasem pracujemy z ciałem.
Czasem z energią.
Czasem dużo rozmawiamy.
Czasem rozmowy jest bardzo niewiele.
Bywa, że potrzebny jest dotyk, oddech i głęboki odpoczynek.
Innym razem ważniejsze okazuje się jedno pytanie, które nagle pozwala spojrzeć na coś zupełnie inaczej.
A czasem najwięcej wydarza się wtedy, kiedy pojawia się cisza.
Nie dlatego, że nic się nie dzieje.
Tylko dlatego, że wreszcie nie trzeba niczego robić.
I właśnie dlatego nie chcę sprowadzać BALANCE wyłącznie do listy metod czy nazw poszczególnych sesji.
Metody są narzędziami.
Człowiek jest ważniejszy.
Czasem nie potrzebujesz kolejnej odpowiedzi
Żyjemy w świecie, który nieustannie daje nam odpowiedzi.
Jak lepiej spać.
Jak lepiej pracować.
Jak lepiej odpoczywać.
Jak budować relacje.
Jak być szczęśliwym.
Jak rozwijać się duchowo.
Jak być najlepszą wersją siebie.
Można od tego wszystkiego dostać zawrotu głowy.
A może nie zawsze potrzebujemy kolejnej odpowiedzi?
Może czasem bardziej potrzebujemy przestrzeni, w której możemy usłyszeć własną.
Bo gdzieś pod wszystkimi obowiązkami, oczekiwaniami, opiniami innych ludzi i tysiącem myśli często nadal jesteśmy my.
Tylko dawno nie było wystarczająco cicho, żebyśmy mogli siebie usłyszeć.
Czym więc jest dla mnie BALANCE?
Dzisiaj potrafię odpowiedzieć na to pytanie znacznie lepiej niż wtedy, kiedy wszystko się zaczynało.
BALANCE to oczywiście konkretne miejsce.
Drzwi, które można otworzyć.
Fotel.
Stół do masażu.
Zapach.
Muzyka.
Światło.
Rozmowy, które już się tutaj wydarzyły.
Cisza, która czasami mówiła więcej niż słowa.
Ale dla mnie BALANCE jest przede wszystkim przestrzenią.
Taką, w której możesz na chwilę odłożyć role, które pełnisz każdego dnia.
Nie musisz tutaj niczego udowadniać.
Nie musisz być lepszą wersją siebie.
Nie musisz wiedzieć, co dalej.
Nie musisz nawet przychodzić po wielką zmianę.
Możesz po prostu przyjść.
Zatrzymać się.
Odetchnąć.
Poczuć.
Posłuchać.
I zobaczyć, co pojawi się wtedy, kiedy przez chwilę przestaniesz wymagać od siebie kolejnej odpowiedzi.
Bo czasem naprawdę nie trzeba niczego naprawiać.
Czasami wystarczy stworzyć człowiekowi warunki, w których może znowu siebie usłyszeć.
I chyba właśnie tym najbardziej chciałem, żeby było BALANCE.
Nie miejscem, które powie Ci, jak masz żyć.
Nie miejscem, które obieca, że rozwiąże wszystkie Twoje problemy.
Nie miejscem, które stworzy kolejną definicję tego, kim powinieneś się stać.
Miejscem, w którym możesz na chwilę wrócić do siebie.
Bez oczekiwań.
Bez oceniania.
Po swojemu.
I zrobić coś tylko dla siebie. 🤍
